Lubomir Czupkiewicz "Pochodzenie i rasa Słowian" (Nortom, Wrocław 2002) to skok w historię dziejów Słowian. Czy tylko? Nie do końca. Autor omawia wiele ciekawych tematów - od opisów geografii Ptolemeusza przez historię i kontrowersje wokół Mieszka I po teorie rasowe. Z pewnymi koncepcji już się wcześniej spotkałem, np. tym, że to nie Germanie a Słowianie są najbardziej aryjscy z wszystkich ludów Europy. Ba! Pojawia się nawet stwierdzenie, że Nordycy wcale nie musieli być Aryjczykami. O zgrozo! Co na to Niemcy z III Rzeszy?
Przedstawione wywody pozwalają na stwierdzenie, że w dobie współczesnej, gdy większość narodów indoeuropejskich z dawnych aryjskich cech plemiennych zachowała jedynie pokrewieństwo językowe, zatracając w znacznym stopniu cechy rasowe swych aryjskich przodków, Słowianie pozostają jedynym większym ludem indoeuropejskim, który oprócz bogatego słownictwa aryjskiego zachował w tak znacznej mierze także cechy dawnej rasy aryjskiej, czyli rasy międzymorskiej. Słowianie rasy międzymorskiej są więc dziś głównymi dziedzicami, przedstawicielami i kontynuatorami rasy starożytnych ludów aryjskich (s.92).
No cóż. Może jak zwykle mało siebie cenimy, a jak zwykle inni przypisują sobie nasze zalety. Nie raz takie stereotypy drogą polityczno-medialną próbowano nam wmówić. Zdziwiło mnie zaliczenie kultury przeworskiej do celtyckiej (?). Praca ma ok. 90 stron, długo się jej nie czyta. Książkę polecam, choć miejscami trzeba mieć do niej wnikliwy umysł.
